]]\\]]\\]]\\]]\\]]\\]]\\]]

วันนี้ฉันกลับมาอัพบล๊อกอีกครั้ง
หลังจากที่ฉันคิดว่าจะไม่เขียนบล๊อกอีก
ทำไมนะทำไม...
......................
.....ความรู้สึกของฉันวันนี้มันกลับเป็นสีดำอีกแล้ว
ทั้งที่ฉันคิดว่าฉันได้เจอแสงสว่าแล้วนะ (w_w)
เฮ้อ...ฉันสับสนกับความรู้สึกจิงจิง
ฉันไม่รู้ว่าฉันควรทำยังไงต่อไป จะเดินไปทางไหน
วันแล้ววันเล่าที่ฉันเฝ้าถามตัวเองว่าสิ่งที่ฉันทำลงไป
มันถูกแล้วหรือ?
ที่ฉันจากออกมาจากคนคนหนึง...
คนที่ฉันทุ่มเทให้ทุกทุกอย่าง ทุกความรู้สึก
ฉันเคยมองย้อนกลับไป...
ฉัน...ฉันมีความสุขมาก
ฉันยิ้มได้อย่างบริสุทธิ์ใจ ไม่เคยฝืน ไม่เคยโกหก
ฉันดีใจและรักเธอมาก ฉันคิดว่าคนนี้แหละคนที่ฉัน
เฝ้ารอมานาน.....
แต่แล้วฉันก็ได้รู้ความจิงบางอย่าง
บางอย่างที่ฉันแทบไม่ได้ยากจะรู้เลย
ฉันเสียใจมาก...มากมาย ความรู้สึกของฉันคือ...
ถุกคนที่รักและไว้ใจมากที่สุด "หลอก"
เธอทำกับฉันได้ เธอคิดว่าฉันไม่เคยรู้อะไรเลย
ฉันรู้ทุกอย่างแต่ฉันไม่อยากพูดออกมา
เวลาที่ฉันพูดฉันใจเย็นมาก ฉันอยากทำให้เธอเห็นว่า
ความดีความจิงใจ จะสามารถเปลี่ยนเธอได้
แต่เธอก็ไม่เคยเปลี่ยนและทำได้อย่างที่พูดเลย
จนถึงวันนี้ฉันก็เฝ้าดูเธออยู่ ดูว่าเธอจะทำได้
อย่างที่เธอพูดรึเปล่า เธอบอกว่าถ้าฉันเลิกกับเธอ
ไปในตอนนี้ก่อน เธอจะแก้ปัญหาของเธอได้เร็วขึ้น
แต่สิ่งที่ฉันเห็นคือ เธอไม่ได้แก้อะไรเลย
เธอหลอกฉัน............
ฉันไม่ไหวแล้วจิงจิง...
ขอโทษที่ฉันต้องหายไป ขอโทษที่ฉันไม่รับโทสับ
ขอโทษที่ฉันไม่คุย ขอโทษ...นู๋นะคับ
ณ.เวลานี้น้ำตาของฉันมันตกในจนมันล้นออกมา
ไม่หยุดแล้ว ฉันเหนื่อยมามากแล้ว
ฉันขอพักลงอยู่ในความมืด
ความมืดที่เป็นพื้นที่ที่ดีที่สุดของฉันตลอดไป
]]\\]]\\]]\\]]\\]]\\]]\\]]
